Een retrospectief cohortonderzoek naar de gemiddelde verzuimduur bij rouw en de invloed van werk- en ondersteuning gerelateerde factoren, gebaseerd op 74 dossiers van een arbodienst.
Samenvatting
Inleiding: In dit onderzoek is gekeken naar de gemiddelde verzuimduur bij rouw en welke factoren van invloed zijn op de duur van het verzuim.
Methode: Er is een retrospectief cohortonderzoek uitgevoerd waarbij 74 dossiers van werknemers die verzuimden vanwege rouw én door een bedrijfsarts van één arbodienst werden begeleid, zijn geïncludeerd. Er werd een gemiddelde verzuimduur gevonden van 197 dagen (SD 155). Er werden 21 factoren onderzocht op hun relatie met de verzuimduur.
Resultaten: Factoren waar na multivariate lineaire regressie-analyse een significant langere verzuimduur werd gevonden zijn: inzet van professionele ondersteuning zoals van POH-GGZ of psycholoog, bijzondere situaties op het werk zoals op het werk in aanraking komen met de dood of een niet goed passende functie en een arbeidscontract van 24 uur per week of meer. Voor de andere onderzochte factoren werd geen relatie gevonden met de verzuimduur.
Aandachtspunten: Wanneer een werknemer verzuimt door rouw en gezien wordt door de bedrijfsarts, moet rekening gehouden worden met een lange verzuimduur, hoewel de spreiding groot kan zijn.
Met een tweetal werkgerelateerde factoren dient rekening gehouden te worden, namelijk omvang van het arbeidscontract >24 uur/week en bijzondere situaties op het werk.
Daarnaast moet bij werknemers waar professionele ondersteuning is ingezet rekening worden gehouden met een langere verzuimduur.
Het artikel is verschenen in Tijdschrift voor Bedrijfs- en Verzekeringsgeneeskunde | Uitgave 7-8/2022.